Ιούν 28, 2011

Posted in Videos, ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Προβολές Άρθρου : (550)

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΦΤΑΣΕΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΦΤΑΣΕΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ

Ο ΛΑΟΣ ΣΠΑΕΙ ΤΙΣ ΑΛΥΣΣΙΔΕΣ

http://youtu.be/SmOk8fVUk3I

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Κύριε Πρόεδρε, πάνε αρκετά χρόνια τώρα αφ’ ότου έτρεχα στην περιοχή της Αχαΐας να κολλήσω τις αφίσες τότε του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που έγραφαν «Η Ελλάδα πωλείται» και που αποτελούσε την απάντησή μας απέναντι στον κίνδυνο της εκποίησης του εθνικού μας πλούτου. Μάλιστα, νοιώθαμε μία περηφάνια που προκαλούσαμε την τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να μην προβεί σε τέτοιες ενέργειες. Και αισθάνομαι ιδιαίτερο ρίγος σήμερα όταν βλέπω αυτή τη Κυβέρνηση του μεταλλαγμένου ΠΑ.ΣΟ.Κ. να φέρνει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο το οποίο εκποιεί, όπως έλεγαν παλιά, αντί πινακίου φακής τον εθνικό μας πλούτο.
Πέρυσι στην προσπάθεια της διάσωσης της χώρας μέσα από όλο αυτό το σύστημα, όπως είχε στηθεί, εκβιαστικά πάλι, για τη πτώχευση, εμείς απαντήσαμε θετικά. Είπαμε να πάρουμε το δάνειο. Τα συνοδευτικά μέτρα εκείνης της εποχής μοιάζουν με ασπιρίνες μπροστά στον ακρωτηριασμό που προχωράει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση. Πρόκειται για μία πλήρη αποδυνάμωση των κινδύνων του μέλλοντος.
Το μεσοπρόθεσμο είναι ένα πρόγραμμα το οποίο οδηγεί τη χώρα σε μία νέα πραγματικότητα. Το κράτος παράλυτο καταρρέει, εκποιείται μέσα σε ένα κλειστό δημοπρατήριο όπου η εκποίηση γίνεται σαφώς κάτω του κόστους, αλλά το εθνικό κόστος είναι τεράστιο και το μέλλον θα μας καταστήσει υποχείρια των νέων ιδιοκτητών.
Η Ελλάδα είναι μία πρόφαση σ’ αυτό το παγκόσμιο σύστημα του οικονομικού πολέμου, μία πρόφαση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες της γέννησης, της ίδρυσης της νέας τάξης πραγμάτων με το νέο παγκόσμιο νόμισμα. Μία απλή πρόφαση. Γιατί στην ουσία όλες αυτές οι χώρες που παράγουν κέρδη, τα παράγουν στο λογιστικό επίπεδο με τους συντελεστές απόδοσης των κεφαλαίων, όπως λένε. Ταυτόχρονα αυτές οι αντιφάσεις έχουν οδηγήσει σε μία παγκόσμια κρίση, από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν παρά μόνο όταν θα καταρρεύσει επίσημα, θα σκάσει η φούσκα του δολαρίου και μαζί και το ευρώ θα αποχωρήσει από το προσκήνιο και θα προκύψει το νέο νόμισμα.
Μόνο έτσι θα καθαρίσουν, μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουν την Κίνα, μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουν όλους όσους έχουν ομόλογα ή δολάρια στα χέρια τους.
Έρχεται αυτή η Κυβέρνηση και κάνει πολιτική κεκλεισμένων των θυρών, λες και το ζήτημα είναι μία εσωτερική υπόθεση, ότι εμείς δεν ακολουθήσαμε το μοντέλο που οφείλαμε, λες και ο ελληνικός καπιταλισμός ήταν ενδογενής και δεν ήταν στην περιφέρεια ενός συστήματος, που λειτούργησε συμπληρωματικά στις δικές τους ανάγκες και μήπως η μητρόπολη πήγε πολύ καλύτερα και δεν έχει αυτή τη στιγμή τεράστια προβλήματα.
Πρόκειται περί ενός θεάτρου, στο οποίο, όμως, υπάρχουν τραγικές φιγούρες και είναι οι πολίτες, οι άνεργοι, είναι όλοι αυτοί που βασανίζονται στην καθημερινότητα, είναι ο εμπορικός κόσμος, είναι οι Έλληνες αγρότες, που πλέον στριμώχνονται, είναι η νέα γενιά που δεν έχει ελπίδα. Πολιτική αξιοπιστία; Καμία. Δεν εμπιστεύεται κανείς τον πολιτικό κόσμο και σίγουρα τους κυβερνώντες πρώτους απ’ όλους. Δεν ανακτάται η εμπιστοσύνη αυτή, αν δεν υπάρξει ειλικρίνεια. Νομίζω ότι είναι η δέκατη φορά που σας έχω πει να πείτε την αλήθεια. «Δεν μπορούμε». Το είπατε ψελλίζοντας προς την Αξιωματική Αντιπολίτευση για να πάτε μαζί, αλλά τελικά δεν θέλατε, ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος.
Μάλιστα πρέπει να πούμε εδώ ότι μοιάζει όλη αυτή η ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας με μια ρώσικη κούκλα, που πάνω γράφει «Οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας». Τραβάς και η πρώτη είναι πράσινη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η άλλη είναι μπλε της Νέας Δημοκρατίας. Μέσα από την μπλε βγαίνει πάλι μία πράσινη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και μία μικρότερη της Νέας Δημοκρατίας κ.ο.κ.. Έτσι είσαστε, μέσα σε μία κούκλα ενός τραγικού κουκλοθέατρου.
Μετά, παίζετε και ένα παιχνίδι πόλωσης. Τι πόλωση είναι αυτή; Ποιος σας είπε ότι ο ελληνικός λαός είναι κλεισμένος σε μία κλεψύδρα και γυρνάτε από τη μια πλευρά και τον παίρνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τη γυρνάτε από την άλλη και τον παίρνει η Νέα Δημοκρατία; Έσπασε αυτή η κλεψύδρα και χύθηκε η άμμος από μέσα. Έφυγε ο ελληνικός λαός από την παγίδα της κλεψύδρας και από την ασφυξία αυτής της αναγκαστικής προσχώρησης από τον έναν στον άλλον, μιας και είναι τα κόμματα διαχείρισης της εξουσίας. Αντικειμενικά τελείωσε αυτή η εποχή.
Βέβαια, η πολιτική χρεοκοπία είναι το θέμα. Η αποτυχία του προγράμματός σας, των ενεργειών σας, των στόχων που θέτει το οικονομικό επιτελείο, είναι ακριβώς το τεράστιο πολιτικό έλλειμμα. Δεν σας λείπουν οι τεχνοκράτες, σας λείπει η σχέση σας με την πραγματικότητα και η σχέση σας με την πραγματική εσωτερική αγορά, πως μπορεί να ανταπεξέλθει στη σύγκρουση με το εξωτερικό σύστημα. Απέναντι σ’ αυτό το θέμα, αν είναι κάτι για το οποίο ο κόσμος βγαίνει στο δρόμο και αντιδρά είναι το ότι διατηρεί την αξιοπρέπειά του και εκφράζεται βέβαια ως αγανάκτηση αυτό, αλλά εκφράζεται και ως ανατροπή, ότι ζητάει να ξεφύγουμε από τις παγίδες.
Έρχεται ένα τρίτο Μνημόνιο την επόμενη χρονιά, μετά από αυτό που φέρνετε σήμερα. Αφορά την εκποίηση του ορυκτού πλούτου. Το κράτος της Βεγγάζης, το οποίο συστήνεται και αναγνωρίζεται ως κυβέρνηση πλέον στη Λιβύη, θα συνορεύει με την Ελλάδα, ΑΟΖ με το κράτος της Βεγγάζης. Ο Ηρόδοτος περιμένει καρτερικά πότε ο Λεβιάθαν μέσω Κύπρου στη συνέχεια θα φθάσει εκεί να συνδεθεί και ο αγωγός να πάει προς την Κεντρική Ευρώπη.
Υπολογίζονται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ τα αποθέματα του φυσικού αερίου και γι’ αυτό θα μας δανείσουν και άλλα λεφτά. Δεν νοιάζονται για μας. Δεν αγωνιούν, παρά μόνο για τα δικά τους κέρδη, γι’ αυτό θα μας δώσουν και άλλο πακέτο στήριξης τώρα, αλλά το αντάλλαγμα θα είναι το επόμενο Μνημόνιο το τρίτο, ο ορυκτός πλούτος στο σύνολό του, τον οποίο θέλουν να υφαρπάξουν και αυτόν και τότε θα μας πουν: «Ξέρετε, θα σας σβήσουμε μεγάλο μέρος από τα χρέη».
Πριν, όμως, και εδώ είναι το κόλπο όλο, δεν ζητάνε τον ορυκτό πλούτο πρώτο, για να έχουμε σκληρή διαπραγμάτευση. Πρώτα θέλουν να μας πάρουν όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, τα φιλέτα, τις εκτάσεις, τις υπηρεσίες τα πάντα και μετά να μας πάρουν και τον ορυκτό πλούτο, αλλά πρώτα αυτά.
Είδατε πόσο ωραία έχετε μεθοδεύσει τις εξελίξεις; Άμα μπει ο ορυκτός πλούτος, θα ξεσηκωθεί ο κόσμος. Τότε όμως, αφού θα του έχετε στερήσει όλες τις γραμμές άμυνας, θα έχει δώσει τόσα πολλά, που θα εμφανιστεί ο ορυκτός πλούτος και σαν σωτηρία. Εδώ ακριβώς είναι το μεγάλο παιχνίδι το οποίο έχετε στήσει. Θα εμφανίσετε την επόμενη μεγάλη εκχώρηση, ακρωτηριασμό πάλι, τον αποκεφαλισμό θα μπορούσα να πω του ελληνικού λαού μέσα από αυτές τις νέες παραχωρήσεις.
Και έτσι νομίζετε ότι θα γαντζωθείτε και θα έχετε μέλλον. Εντός του μέλλοντός σας είναι ο χαμός και η καταστροφή σας. Σας είχα πει την άλλη φορά, ένα χρόνο πίσω, ότι θα φύγετε με ειδικές πτήσεις τσάρτερ. Μπα, δεν θα προλάβετε. Γειά σας.Νομίζω ότι η Νέα Δημοκρατία καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να προσεταιριστεί το ΠΑΣΟΚ και ίσως το καταφέρει στο τέλος.
Καλό είναι, όμως, το ότι προσεγγίσατε το ΠΑΣΟΚ, διότι σε εσάς δεν ισχύει η σχέση της συνεννόησης που ζητάμε εμείς, αλλά της συνενοχής την οποία έχετε έτσι και αλλιώς.
Πιστεύω ότι η φιλότιμη προσπάθεια του κυρίου Υπουργού δεν φτάνει, γιατί η ατομική βουλησιαρχία του δεν αρκεί για να καλύψει τα τεράστια λάθη, τα κενά, τις αντιφάσεις και το λάθος δρόμο τον οποίο έχει πάρει η Κυβέρνηση.
Ως εκ τούτου, το να έχουμε ένα ειδικό βάρος παραβατικότητας σε ένα λάθος νόμο δεν είναι αυτό το οποίο βγάζει το αποτέλεσμα να βγούμε από το αδιέξοδο. Αυτό που εισηγείται είναι το εξής -και μάλιστα με μεγάλη προσοχή άκουσα να αναλαμβάνει όλους τους ρόλους και το ρόλο του επικριτή και το ρόλο του εισηγητή και το ρόλο του μετέπειτα σε ένα επέκεινα του μέλλοντος, το οποίο θα προκύψει μέσα ακριβώς από τη θέλησή του να φτιάξει αλυσίδα μέτρων, κρίκους δηλαδή που θα συνδεθούν και θα υπάρχει διέξοδος.
Η διαφορά είναι ότι ο συγκεκριμένος χαλκάς είναι μόνο χαλκάς στο λαιμό του ελληνικού λαού που τον σφίγγει όλο και περισσότερο και τον απομυζά η Κυβέρνηση με λανθασμένες επιλογές, διότι απλώς θέλει ανάκαμψη καταδυναστεύοντας τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και σπρώχνοντας τις κοινωνικές ομάδες σε αδιέξοδα οικονομικά, παραγωγικά, επαγγελματικά, μια και αποτυγχάνουν όλοι οι στόχοι. Όλοι ξέρουμε ότι εάν μειωθεί η αγοραστική δύναμη, θα μειωθεί η κατανάλωση και η παραγωγή και όλος αυτός ο εσωτερικός κόσμος της οικονομίας θα υποστεί περαιτέρω απομείωση, περαιτέρω πτώχευση. Να, τι σημαίνει ύφεση μείον 4%! Να, που και αυτά τα μέτρα δεν θα αποδώσουν!
Θα ήθελα ακριβώς επ’ αυτού να πω ότι το νομοσχέδιο, ως προκύπτει, φέρνει κατ’ αρχήν μία επιτροπή, ένα Ταμείο, το οποίο έχει την καλή διάθεση να προχωρήσει στη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων με τρίμηνες αποδώσεις, οι οποίες έχουν προδιαγραφεί. Δηλαδή, όλοι διαβάζουν αυτή τη στιγμή ότι στο τρίτο τρίμηνο θα έχουμε 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Από πού θα τα έχουμε; Από την πώληση τάδε, τάδε και τάδε στοιχείων. Δηλαδή, θα δώσουμε τη ΔΕΠΑ 55%, τη ΔΕΣΦΑ 31% και θα ακολουθήσει μετά μια αλυσίδα εκποιήσεων. Τι θα αποφέρει αυτή η ιδιωτικοποίηση; Θα αποφέρει συγκεκριμένα έσοδα. Δηλαδή, έχουμε βάλει και την ταμπελίτσα πάνω σ’ αυτά τα οποία εκχωρούνται.
Θα μου επιτρέψει ο κύριος Υπουργός να έχω μνήμη της ιστορικής διαδρομής. Εγώ αγωνίστηκα στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο έβγαζε υπερήφανα την αφίσα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ» για την Ελλάδα και την κολλούσαμε κάποτε στους τοίχους, εναντιωνόμενοι σε μία εξέλιξη κατά την οποία η χώρα μας θα οδηγείτο σε δουλεία από τους οικονομικούς παράγοντες. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να έχουμε μνήμη.
Τώρα, όμως, θα αποκτήσουμε και κρίση. Υπάρχει αφίσα που απεικονίζει ότι το ΠΑΣΟΚ πωλεί την επιφάνεια της χώρας, ίσως γιατί λένε –και να μπω στο περιεχόμενο της επιφάνειας, τι σημαίνει αυτό- ότι το δημόσιο δεν έχει καθαρούς τίτλους πουθενά. Όμως, υπάρχει κάτι βαθύτερο μέσα στη νομική έννοια της επιφάνειας. Εξυπηρετεί πάρα πολύ αυτούς τους οποίους θέλουμε να προσελκύσουμε στη χώρα, για να πάρουν την επιφάνειά της. Είχαμε μάθει μέχρι τώρα για τους χθόνιους θεούς, τώρα θα έχουμε και τους υποχθόνιους. Να δούμε τι θα γίνει στη διαδρομή αυτής της αναμέτρησης μεταξύ των διαφόρων θεοτήτων, οι οποίες επικρατούν ανά τους αιώνες στην περιοχή μας!
Κυρία Πρόεδρε, σας καταθέτω τις σχετικές αφίσες για τα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες αφίσες, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Το αντάλλαγμα της επιφάνειας, το εδαφονόμιο όπως λέγεται, δεν είναι μίσθωμα και συνεπώς εισόδημα υποκείμενο σε φόρο εισοδήματος. Προσέξτε, είναι και μη υποκείμενο σε αναπροσαρμογές, όπως τα μισθώματα. Επίσης, δεν λήγει με καταγγελία και μόνο με παρέλευση του χρόνου ισχύος του. Μέχρι τότε, μόνο εξαγοράζεται. Το τελευταίο, μάλιστα, αφορά τη δουλεία, τη δυνατότητα της εξαγοράς στην περίπτωση. Εμείς, λοιπόν, μπροστά μας έχουμε μία μεγάλη διευκόλυνση και φοροαπαλλαγής όλων αυτών. Και, βέβαια, δεν είναι μία μακροχρόνια μίσθωση, η οποία θα είχε άλλους κινδύνους.
Εγώ θα περιέγραφα αυτή τη σχέση σαν τη σχέση της διακορευθείσης κορασίδος που δεν κάνει γάμο, υπογράφει σύμφωνο συμβίωσης με όρο τη μονομερή ικανοποίηση των ορέξεων του βιαστή της. Διότι περί αυτού πρόκειται στην περίπτωση. Η καινοτομία αυτή δεν περιγράφεται πουθενά στη νομολογία μας και σαφώς δεν περιγράφεται σε καμία στόχευση φορολογικής είσπραξης απ’ αυτούς. Είναι στην ουσία μία σύμβαση προσχώρησης, όπου ο πραγματικός ιδιοκτήτης προσχωρεί στα δικαιώματα αυτού που παίρνει μία υποτιθέμενη επικαρπία, όπως λέγεται. Αναστέλλονται δύο άρθρα του Κώδικά μας, αλλά εν πάση περιπτώσει αυτά θα τα αντιμετωπίσουμε στη διαδρομή.
Έρχομαι σ’ αυτήν την Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων, στο Συμβούλιο των Εμπειρογνωμόνων, όπου συμμετέχουν τρεις στους επτά τροϊκανοί. Αυτοί μπαίνουν μέσα, βαστούν αυτό το γερμανικό σύμβολο της εξουσίας –το ραβδί, για όσους γνωρίζουν- και ως άγριοι κόνδορες καιροφυλακτούν για το τι θα αρπάξουν! Αν αυτοί δεν πουν το «ναι», οι υπόλοιποι τέσσερις, ό,τι και να πουν, δεν μετράει.
Μετά αυτό πηγαίνει στους πέντε. Στους πέντε κάθονται άλλοι δύο οι οποίοι δεν παρεμβαίνουν, απλά με βλοσυρά βλέμματα επιβάλουν τη θέλησή τους. Είναι η σχέση η εξής: «Θα σου πω τι θα πεις και πρόσεξε πώς θα το πεις, γιατί εγώ είμαι που έχω την εξουσία επάνω σου». Είναι η σχέση υποταγής την οποία έχετε υπογράψει απέναντι στην τροϊκανή λογική.
Και βέβαια θα έλεγα ότι τα μέτρα αυτά θα είχαν μία σημασία, αν στην άκρη του μεγάλου τούνελ υπήρχε φως. Στην άκρη του μεγάλου τούνελ υπάρχει δυστυχώς, αυτό που όλοι φοβόμαστε, υπάρχει η πορεία του Άδη και ξέρετε ποιο θηρίο τη φυλάει και δυστυχώς δεν έχουμε και χρήματα να δώσουμε στο βαρκάρη.
Πιστεύω λοιπόν ότι ο ελληνικός λαός οδηγείται σε μία πάρα πολύ βασανιστική λιτότητα, ο ελληνικός λαός θα φάει το σουβλάκι του με 23%, ο ελληνικός λαός δεν θα μπορεί να πιεί το ουζάκι του πλέον, δεν θα μπορεί να κάνει την απλή βόλτα του να πιεί τον καφέ του. Και δεν μιλάω γι’ αυτούς που είναι σε αναγκαστική αργία, τους ένα εκατομμύριο ανέργους οι οποίοι δεν τα έχουν κι αυτά. Αναφέρομαι στο τμήμα του ελληνικού λαού, το οποίο προσπαθεί να προσφέρει υπηρεσίες. Τα καταστήματα εστίασης είναι αυτά που υποδέχονται τους τουρίστες και τώρα πάει και η «Greek σαλάτα». Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για εμάς.
Και υπάρχει μεγάλη αντιφατικότητα και στα υπόλοιπα μέτρα. Με πολύ καθυστέρηση συμφωνήσατε μέχρι το 2013 να πείτε ότι θα άρετε το πόθεν έσχες για την αγορά κάποιων ακινήτων, αλλά ταυτόχρονα ανεβάζετε το φόρο της ακίνητης περιουσίας μιας και κατεβαίνει στις 200.000 το αφορολόγητο όριο.
Και πρέπει να πω, ότι τελικά μέσα σ’ αυτήν τη διαδρομή δεν είναι ανεύθυνη η Νέα Δημοκρατία. Το 2009, αν θυμάμαι καλά, έλεγε, τρέξτε να αγοράσετε δίχως πρόσθετους φόρους αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού πάνω από δύο χιλιάδες. Ή δεν είναι έτσι αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Κοροϊδέψατε τον κόσμο τότε και τώρα πουλάνε αυτοκίνητα των 80.000 που έχουν βάλει γραμμάτια με 5.000 ευρώ. Έτσι είναι γεμάτα τα πωλητήρια στους δρόμους.
Και βέβαια θέλω να πω εδώ ότι κλείνω με μία δυσμενή αίσθηση για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν. Πιστεύω ότι αν είναι να κάνουμε κάτι σε αυτήν την Αίθουσα που να μείνει ιστορικά, είναι σε αυτήν τη συζήτηση να πραγματοποιήσουμε και να αναγνώσουμε ένα προσκλητήριο πεσόντων εταιρειών του δημοσίου, των λιμανιών, των υδάτινων πόρων, της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας και εδώ είναι σοβαρός εθνικός κίνδυνος. Νομίζω ότι ο Υπουργός, ο ίδιος ο σημερινός Υπουργός, έλεγε ότι ποτέ δεν θα τη δώσουμε, δεν θα την εκχωρήσουμε, θα διατηρήσει το δημόσιο τη συμμετοχή του, γιατί είναι εθνικό ζήτημα. Για τα ΕΛΠΕ, τη ΔΕΗ και όλα τα άλλα νομίζω ότι οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τα έχουν πει καλύτερα, τόσο κατ’ ιδίαν όσο και στην Αίθουσα, γιατί οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν ακριβώς αυτήν τη μετάλλαξη και συγκρούονται με αυτήν την εξέλιξη των πραγμάτων.
Κλείνω, λέγοντας κατηγορηματικά. Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτόν τον Εφαρμοστικό νόμο. Όταν ακούω «εφαρμοστικό» σκέφτομαι το κολάν, σκέφτομαι το στενό κορσέ, σκέφτομαι τελικά τη μεγάλη θηλιά που έχετε βάλει στο λαιμό του ελληνικού λαού. Νομίζω ότι θα την κόψει την άλυσο ο ελληνικός λαός και δεν θα είναι ξανά στα χέρια σας.